www.fizia.net

Chomiki regenerują siły, śpią, oglądają, czytają, nieprzemęczają się zupełnie czyste lenistwo uprawiają w miejsce sportów wysiłkowych, zupełnie im obcych. Najpewniej niedługo z głodu padną, bo nawet gotować im się nie chce.

Planują podróże w krainy wieczne śnieżne, zimne, wietrze, oglądając filmy o Alasce w czapkach i rękawiczkach, w szale opatuleni, pakując się pod kołdrę zamiast do waliz.

Banksy wita nas w Poznaniu:

Ekhm

Takiego koncertu nie mogliśmy sobie podarować, Stańko Quartet:

Ludwiczek na lodzie:

I jeszcze tulupy:

Poznańska kluseczka:

O jej!

Powrót

 fot. Pan F.

To jedziemy. Na dwa tygodnie. W śnieg, deszcz i mżawkę. Do zobaczenia!

fot. Pan F., Autoportret z Chomikiem Chojrakiem

Wariacje niedzielne: lenistwo, państwo z łóżka nosa nie wyściubią (chyba, że o świcie), kotlety, mizerie, bigos.

fot. Rosół

ŁOWCA ANDROIDÓW  i meksykańskie żarcie wykończyły dzisiaj Chomików. Brzuchami do góry leżymy cały dzień, nieznośnie.

A duch Ludwika czuwa patrząc na nas czule z Polska, dysponując zawsze większą ilością plotek z wyspy niż sama Ciotka Klotka.

Piątek wieczór, bez pośpiechu, bez budzika tyku tyk, tylko trąbka Milesa, dywan i rum. Myślę o podróżach ale tak cholernie ciężko się wydostać z tej wyspy więc podróżuję jutjubowo po Alasce.  Oglądam co sobie inni jedzą na śniadanie i jakie mają wspaniałe drewniane stoły, zdolne kobiety podziwiam i żałuję, że nie mam chińskich kredek pachnących woskiem.

Niedziela mija leniwie na: sennych majakach, gotowaniu, słuchaniu:

Miesiąc luty dryfuje powoli ku wakacjom w Polsce: feriom zimowym, śniegowym, nosom zmarzniętym, uszom zimnym, kiełbasie pachnącej czosnkiem i korkach na Gdyńskiej.

A na Wyspie coraz to wiosenniej… Pachnie, śpiewa, buczy mgielnie, na ostatnich sztormach się buja, trochę niespokojnie ale cieplej i cieplej wiatr dmucha.

Uwielbiam nasz bałaganik, to miejsce, w którym jesteśmy, to jak przez sen mówi czule: “Juluś”.

Tort – Prosiak na trzydzieste urodziny. To już? Nowy zapach, nowy krem, gotowa. Nic się nie zmieniło, dalej jestem rozczulającą brzydulą.

Baloniki pijane:

Koniec i bomba, kto czytał ten trąba!

P.S. Dla wytrwałych: Magda ze świńską raciczką na czole, oczywiście.

Co robiliśmy w tym tygodniu i jak to się stało, ze tak szybko przeleciał:

1. Pracowaliśmy (uff, nerwy, pośpiech, kawki i papierosy) Raz nawet zaspaliśmy, w piątek.

2.  Zdjęcia polaroidem, zajęcie bardzo przyjemne, efekty nieodwracalne, zabawa przednia

3. Rozpieszczano chomika, bardzo skuteczna metoda trenowania stworzeń marudnych

4.Przesyłaliśmy sygnały, znaki odczytywaliśmy, SOS nadawaliśmy

5.Poznaliśmy bardzo sympatyczną fokę

6.  Zmokliśmy okropnie na samym końcu wyspy, szczęśliwi

7. Odkryliśmy, że już nie buczą wielkie trąby, jaka szkoda!

8. Drogi nieznane i znane przebyliśmy

9. Owcom w niepogodę współczuliśmy

10. Spadł śnieg (drugi raz w tym roku, rety rety)

11. Wycieczke do Peel odbyliśmy, podziać oszalałe morze

12. Spacerowaliśmy ponad normę, mimo chłodu (wiatru, deszczu)

13. Fociliśmy bez umiaru

14. Trochę się śmialiśmy, trochę nie

15.  Piliśmy czekoladę z Fruzią w dziwnej kawiarni, w której talerze przykręcone byly na gwoździe do ścian

16. Szczęśliwe zakończenia dopisywaliśmy nawet najbardziej ponurym dniom

17.Trzymaliśmy się zawsze blisko, na wyciągnięcie, na rzut pyrą

18. Słuchaliśmy w kołko tej samej piosenki (taki tydzień) – cudowna

19. Dzisiaj: szczęśliwi, zadowoleni, najedzeni, wysuszeni (co tu ostatnio z nieba spada, grad o kątach ostrych, szpileczki, o śniegu z deszczem nie wspomnę)

Podsumowując: rośniemy jak drożdzowe ciasto w ciepełku, mimo sztormowej pogody.

Buziak, Króliku. Mła.